فِعْلِهِمْ ، وَفَوَّضْتَهُ الَيْهِمْ فَلَمَّا اسْفَرَ الْحَقُّ ، وَسَفِهَ جستى ، و كار را به ايشان واگذاشتى ، و چون پرده از روى حق برداشته شد ، و الْمُنْكَرُ ، وَاعْتَرَفُوا بِالزَّلَلِ وَالْجَوْرِ عَنِ الْقَصْدِ ، نا روايى منكر روشن شد و به خطاى خويش و عدول از حق اعتراف كردند اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِهِ ، وَالْزَمُوكَ عَلى سَفَهِ التَّحْكيمَ ، الَّذى پس از آن اختلاف نظر پيدا كرده و تو را مجبور به پذيرفتن حَكميّت سفيهانه كردند با اينكه ابَيْتَهُ وَاحَبُّوهُ ، وَحَظَرْتَهُ وَاباحُوا ذَنْبَهُمُ الَّذِى اقْتَرَفُوهُ ، تو نخواستى و آنان خواستند و تو آن را تحريم و آنها مباح دانستند ، گناهى بود كه مرتكب شدند وَانْتَ عَلى نَهْجِ بَصيرَةٍ وَهُدىً ، وَهُمْ عَلى سُنَنِ ضَلالَةٍ و تو بر طريق بينائى و هدايت بودى ، و ايشان بر روش گمراهى وَعَمىً ، فَما زالُوا عَلَى النِّفاقِ مُصِرّينَ ، وَفِى الْغَىِّ و كورى پس همواره بر نفاق اصرار داشتند ، و در گمراهى سرگردان مُتَرَدِّدينَ ، حَتىَّ اذاقَهُمُ اللَّهُ وَبالَ امْرِهِمْ ، فَاماتَ بودند ، تا بالاخره چشانيد به ايشان خداوند و بال كارشان را ، و مىراند بِسَيْفِكَ مَنْ عانَدَكَ فَشَقِىَ وَهَوى ، وَاحْيى بِحُجَّتِكَ مَنْ بوسيلهء شمشيرت دشمنت را و در نتيجه بدبخت ونگونسار گرديد ، وزنده گردانيد بوسيلهء حجت تو هر كه سَعَدَ فَهُدِىَ ، صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيْكَ غادِيَةً وَرآئِحَةً وَعاكِفَةً سعادتمند و هدايت شد ، درودهاى خدا بر تو باد بامدادان و شامگاهان و در هنگام اقامت وَذاهِبَةً ، فَما يُحيطُ الْمادِحُ وَصْفَكَ ، وَلا يُحْبِطُ و در سفر وصف كننده‌اى نتواند وصف فضائل تو نكند و بدخواه و